Geintje

Sores

Het is dringen geblazen bij de ambachtelijke bakker. Een slonzige vrouw duwt een buggy naar binnen. Met dreinend kind erin. Broodjuh…….whaaah. Snotneus, roodbehuilde wangen. Tranen met tuiten. Oewaaah….

Moederleed en ergernis tegelijk. Te zien aan die grimas. Die zich aftekent op haar gezicht. Dat gejeremieer is ze zó zat. Binnenkomend trekt zij direct van leer. In onvervalst plat Amsterdams. Kolere wat is het hier tyfus druk. Dat ken er ook nog wel bij!

Kreunend schikt zij zich in het lot dat ons allen treft. Wachten, wachten, totdat de volgende klant is voorzien. Het duurt langer dan gewoonlijk. Tja, ziekte onder het personeel. Aha vandaar, maar één winkelhulp achter de toonbank.

Pressie

Ondertussen, blijkt het stressen voor de verkoopster. Zij staat er immers moederziel alleen voor. Rood aangelopen en met trillende handen. Nerveus helpt zij een-voor-een af. Zo goed en kwaad als het gaat. Met permanent verontschuldigende blik in haar ogen. Hopend op enig begrip. Zweetdruppels parelen op haar voorhoofd.

Het chagrijnig doorzeurend kind kalmeert allerminst. Nee, ‘t heft een hernieuwd klaaglied aan. De meelijwekkende verkoopster wordt het mikpunt van mams. Pokkezooi, schiet nou eens op zenuwpees. Straks krijg ik nog spataderen van het lange staan.

Vervolgens klinkt op nauwelijks verontschuldigende toon. Geintje hoor, truttebol. Onmiddellijk erna haar kind vermanend. Apegatje van muh. Hou nou toch es op met je stomme gejank. Een broeierig sfeertje, straks barst de bom.

Gejengel begeleidt de broodsnijmachine. Zeg maar dag, Lisa, tegen die opa. Hij staat ook geduldig te wachten. Zonder te jammeren, zie je dat wel? Opgelaten grijns ik naar het betraande kindergezichtje. Het huilebalkje slaat er niet op aan.

Anticlimax

De atmosfeer staat onder spanning. Mokumse mams heeft het helemaal gehad. Zij niet alleen, de wachtrij overduidelijk ook. Gossiemeine, verzucht de moeder. Met omfloerste blik hurkt zij neer, naast de wandelwagen.

Ze kijkt haar dochtertje doordringend aan. Zonder waarschuwing buldert zij erop los. Kanonnuh, hou nou toch eens je waffel. Opgeschrikt stopt Lisa abrupt haar lethargisch gemeier.

Opeens, heerst een ijzige stilte. Totdat onverwacht, Lisaaaahhh… door de ruimte schalt. De hysterische uithaal ebt langzaam weg. Indringend fluisterend vervolgt zij. Haar intonatie getuigt van dramatiek.

Ken jij dat verhaaltje wel? Van die mama, die haar kindje vermoordde. Onnozel blikt de vrouw rond en verklaart doodgemoedereerd: Geintje hoor. Plotsklaps helemaal vertederd. Ja, hè Lisa. Lief hoor van je, nou sjloes ermee.

Bij het verlaten van de bakkerij. Op de valreep een oorverdovende uitsmijter. Nagalmend in de straat. Lisa, je klep houwe, nú! Vast opvoedkundig verantwoord. Geintje.


Woordenbrei | https://woordenbrei.wordpress.com

Twitter | https://twitter.com/Woordenbrei_
Provincie Fryslân, Nederland
34 °F / 1 °C   Mostly Sunny
34 views